Γάζα: μια φυλακή με 1,5 εκατομμύριο
Το Ισραήλ ξεκίνησε να επιβάλλει μια σειρά πολιτικών και οικονομικών κυρώσεων στη Γάζα, μετά τις παλαιστινιακές εκλογές, τον Φεβρουάριο του 2006. Αυτές οι κυρώσεις έγιναν βαρύτερες το 2007. Η Γάζα αποκλείστηκε από ξηρά, θάλασσα και αέρα κατά το 2007 και η ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών περιορίστηκε. Κατά την επιχείρηση «Χυτός Μόλυβδος» (“Cast Lead”) που διήρκεσε για 22 ημέρες, από το τέλος του 2008 έως τις αρχές του 2009, το Ισραήλ αφάνισε ολοκληρωτικά καλλιεργήσιμη γη, σχολεία, χώρους εργασίας και σπίτια στην πόλη, στερώντας τους Γαζαίους από τους ζωτικούς πόρους τους.


Ακόμα και σήμερα, 1,5 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι παλεύουν να ζήσουν στη Γάζα που μοιάζει με ανοιχτή φυλακή. 72% των κατοίκων της Γάζας, 65% των οποίων παιδιά, ζουν στο όριο της πείνας. 10% των παιδιών έχουν κακή υγεία. Τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτηρίζουν την κατάσταση ως «μη ανεκτή».


Η συνείδηση του κόσμου εκφράζεται με αυτόν τον Στόλο
Έξι διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του Ιδρύματος Ανθρωπιστικής Στήριξης IHH, του Free Gaza Movement, της Ευρωπαϊκής Εκστρατείας για τη Λήξη της Πολιορκίας της Γάζας (ECESG), το «Ένα Καράβι για τη Γάζα» από την Ελλάδα, το Ship to Gaza - Sweden, και η Διεθνής Επιτροπή για την Άρση της Πολιορκίας της Γάζας, υλοποίησαν ένα στόλο με βοήθεια τον Μάιο του 2010, για να μεταφέρει 6.000 τόνους προμηθειών στη Γάζα. Έκτός από την ανθρωπιστική βοήθεια, 750 ειρηνικοί ακτιβιστές επέβαιναν στο Στόλο. Μεταξύ των ακτιβιστών που προέρχονταν από 37 χώρες όπως Γερμανία, Κουβέιτ, Ισραήλ, Ιρλανδία, Σουηδία, Ελλάδα, Κύπρος, Μαρόκο, Υεμένη, Αίγυπτος, και Αλγερία, υπήρχαν και περισσότεροι από 15 βουλευτές, περισσότεροι από 60 διεθνείς ανταποκριτές τύπου, καλλιτέχνες και νομπελίστες.


Το Ισραήλ επιτέθηκε σε αμάχους
Τα πλοία Defne, Gazze I, Ελεύθερη Μεσόγειος, Σφενδόνη, Challenger I και Mavi Marmara συναντήθηκαν στα ανοιχτά της Κύπρου στις 30 Μαΐου 2010. Καθώς ο Στόλος έπλεε προς την Γάζα, περικυκλώθηκε από τέσσερα ισραηλινά πολεμικά πλοία, τρία ελικόπτερα, δύο υποβρύχια και τριάντα φουσκωτά (ζόντιακ) τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 31ης Μαΐου. Ισραηλινοί κομάντο με πλήρη εξάρτυση επέδραμαν στο Mavi Marmara, τη ναυαρχίδα του Στόλου, στις 4:32 π.μ. καθώς έπλεε σε διεθνή ύδατα και επιτέθηκαν με πλαστικά και πραγματικά πυρά εναντίον άοπλων αμάχων πάνω στο πλοίο. Οι ισραηλινοί στρατιώτες σκότωσαν εννέα ειρηνικούς ακτιβιστές, οκτώ Τούρκους και έναν Τουρκο-αμερικανό, ενώ τραυμάτισαν βαριά και 56 ακόμα. Οι στρατιώτες έκοψαν τις επικοινωνίες του πλοίου, αλλά το βίντεο από την επίθεση μεταδιδόταν ζωντανά χωρίς να το έχουν αντιληφθεί, πράγμα που επέτρεψε σε όλον τον κόσμο να γίνει μάρτυρας της ισραηλινής κτηνωδίας.


Όλα τα μέλη της αποστολής μεταφέρθηκαν στο κατάστρωμα με δεμένα χέρια, χωρίς τροφή και χωρίς να τους επιτραπεί καν η πρόσβαση στα αποχωρητήρια. Τα προσωπικά τους αντικείμενα επίσης κατασχέθηκαν. Αν και οι 750 ακτιβιστές συνελήφθησαν παρά τη θέλησή τους, φυλακίστηκαν με την κατηγορία της παράνομης εισόδου στο Ισραήλ. Τα πλοία του Στόλου μεταφέρθηκαν στο λιμάνι του Ασντόντ, κοντά στο Τελ Αβίβ. Οι ακτιβιστές ελέγχθηκαν πολλές φορές εκεί. Υπό συνθήκες υψίστης ασφαλείας φωτογραφήθηκαν και λήφθηκαν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα. Υποχρεώθηκαν να περάσουν από ιριδοσκόπηση και να ανακριθούν. Κατόπιν αυτών, μεταφέρθηκαν στη φυλακή της Μπεέρ-Σέβα. Εκεί τους απαγορεύτηκε η μεταξύ τους επικοινωνία ή η τηλεφωνική επικοινωνία με τον έξω κόσμο.


Οι ακτιβιστές απελευθερώθηκαν δυο μέρες μετά την επίθεση, κατόπιν έντονων διπλωματικών πιέσεων.


Τα συμβάντα της 31ης Μαΐου στο Mavi Marmara ήταν σαν μια σύνοψη αυτών που διαδραματίζονται στην Παλαιστίνη, που συμπεριλαμβάνουν έκθεση σε ψυχολογική και φυσική βία, κατοχή διά της βίας, απαγωγές, συλλήψεις, τραυματισμούς, πείνα, άρνηση επικοινωνίας και θάνατο.


Οι Παλαιστίνιοι ζουν υπό το τυραννικό αυτό καθεστώς για 63 χρόνια.